stardevelop.com Live Help Accept Decline Close
U bent hier: Ad Latjes Home Page > Reaktie van Ad Latjes op de blog van Jan Lokhoff (Sep2008)
Aanverwante pagina's: -- Scroll naar beneden indien nodig


Reaktie van Ad Latjes op de blog van Jan Lokhoff
dat Reisrevue niet wilde of durfde te publiceren

    Aannemend dat u de blog van Jan Lokhoff, hoofdredakteur van Reisrevue, 
    reeds heeft gelezen, volgt hieronder eerst de reaktie van Ad Latjes op 
    de P.S. van Jan Lokhoff's blog van 21 september 2008.
    Onder de reaktie van Ad Latjes vindt u in het blauwe blok de originele 
    tekst van Jan Lokhoff, hoofdredakteur van Reisrevue
    Het gaat met name over de volgende, snerende PS van Jan Lokhoff:
    
    PS: Ad Latjes? Ja, die overat zichzelf en dupeerde heel veel reizigers 
    en vertrok stiekem naar Florida, waar hij zich schuil hield, terwijl 
    in Nederland de kranten van de pagina's schreeuwden over al die 
    gestrande vakantiegangers. Later probeerde hij het wel te repararen, 
    vond nog een paar slimme reisdingen uit (internationale kortingscard 
    voor hotels)  en woont nu met zijn gezin riant en in weelde in 
    Costa Rica.
    

    
    Beste Jan,    Dinsdag 23 September 2008
    
    
    Zeker van jou als reiswereld-insider
    had ik toch wel 'n meer genuanceerde PS
    verwacht.
    
    Dat ik me in 1981 overat is achteraf natuurlijk
    makkelijk te zeggen. Ironie van het lot is
    dat ik had geinvesteerd in toen alom als
    veilige investering beschouwd onroerend goed, 
    uitsluitend omdat de ANVR mij niet toeliet tot
    het toenmalige ANVR-Garantiefonds.
    Ik probeerde 'n soort eigen garantiefondsje te bouwen.
    
    Reisburo Ad Latjes is in 1981 uitsluitend
    failliet gegaan omdat ik zo onnozel was de vastgoed-
    investeringen niet onder te brengen in 'n aparte
    vennootschap.  Het reisburo maakte zeer gezonde
    winsten maar kon de fictieve verliezen op het 
    onroerend goed niet snel genoeg compenseren.  
    Hypotheek aflossen was geen enkel probleem, maar de ABN bank 
    verlaagde de hypotheken omdat de waarde van het 
    onderliggende onroerend goed naar hun zeggen verminderde.
    
    Jaren na het faillisement hoorde ik pas dat waarschijnlijk
    de nu alleen nog in naam bestaande KLM, commissaris van de 
    ABN bank in de persoon van KLM President Sergio Orlandini, 
    achter deze hypotheek-verlagingen zat.
    Dit is door ons in onze tegen KLM aangespannen rechtzaak 
    over cross-border tickets (1988-1996) regelmatig aangevoerd
    en nooit door KLM tegengesproken.
    
    Mijn faillisement in 1981 heb ik met alle mogelijke middelen
    proberen te voorkomen inclusief het investeren van al mijn 
    prive-geld.  
    Achteraf ook misschien dom geweest omdat mensen toch altijd 
    aannemen dat je van 'n faillisement 'financieel beter' wordt.
    Dit is in mijn geval absoluut niet gebeurd.
    
    Vandaar dat het kon gebeuren dat op de zwartste dag
    uit mijn leven, 16 november 1981, bij de rechtbank
    in Breda om 11.30 mijn prive-faillisement werd
    uitgesproken en 'n half uur later de scheiding van
    mijn toenmalige vrouw Clasien.
    Mijn zakelijk faillisement was al 2 weken eerder uitgesproken.
    
    Iedereen mag het navragen bij mijn toenmalige curator,
    toendertijd deken van de orde van advokaten in Tilburg:
    Ad Latjes had absoluut geen cent meer over of ergens
    stiekem verborgen.  Ik kan je verzekeren dat vanuit de pers
    en vanuit Justitie grote druk is uitgeoefend op de curator
    om dit niet-bestaande 'verborgen' geld te vinden.
    Maar iets wat er niet is kun je onmogelijk vinden!
    
    Als er ooit grondig is gezocht door Justitie om barbertje te
    laten 'hangen', dan is het toen geweest.  Maar zowel de 
    curator als Justitie hadden zeer snel in de gaten dat alles
    het gevolg was van 'n zeer ongelukkige, domme samenloop van
    omstandigheden waar niemand beter van is geworden.
    Ikzelf nog het minst, want ik was niet alleen m'n geld kwijt,
    maar ook 'n geweldige baan, m'n lieve vrouw en m'n goede naam.
    
    Ik vind het nog steeds klote dat er toen ongewild
    honderden klanten door mijn faillisement zijn
    gedupeerd.  Maar door het voornoemde kan ik deze klanten
    recht in de ogen kijken en verklaren dat ik er 
    absoluut niet beter van ben geworden.
    Weliswaar 'n schrale troost voor hen, maar toch beter dan
    de gedachte dat ik met hun geld feest vierde.
    
    Dat ik op de dag van de sluiting van Reisburo Ad Latjes 
    naar het buitenland ben vertrokken is uitsluitend
    geweest uit zelfbescherming.  Als geen ander wist ik
    hoe de Nederlandse pers werkt, hoe ze zou reageren, en 
    welke halve waarheden en leugens ze zouden gaan schrijven.
    Voor de pers, niet alleen in Nederland, is het altijd 'n
    sappig verhaal te schrijven over 'hoge bomen' die omgaan.
    Dit is absoluut geen verwijt aan de pers; ik begrijp heel
    goed dat zulke verhalen juist een van de redenen zijn dat
    mensen kranten kopen.
    
    Mijn aanwezigheid in Nederland had hier echt niets aan 
    veranderd.  Mijn reis die begon op 16 oktober 1981 was
    absoluut geen vakantiereis.  Ik besefte heel goed dat mijn
    kind, het reisburo dat ik in 10 jaar had opgebouwd, thuis in
    Nederland door de wolven werd verscheurd.  En ik kon 
    uitsluitend machteloos op afstand toezien....
    
    Ook voor deze reis had ik geen geld meer, maar het geld 
    voor deze reis had ik van mijn moeder geleend op de dag 
    van mijn vertrek.  Ik sta er nog steeds achter dat ik toen
    heb besloten om de opeenvolgende gebeurtenissen op afstand
    te volgen en niet vanuit Nederland.
    
    Hoe hyprocriet klinkt het uit de mond van
    toenmalige reisburoos om Ad Latjes 'n oplichter te noemen.
    Dezelfde reisburoos die geen discount-tickets konden, 
    wilden of mochten verkopen en hun klanten twee tot drie
    keer zoveel vroegen voor dezelfde reis als Reisburo Ad Latjes!! 
    Mijn 100.000 intercontinentale klanten tussen 1971 en 1981
    hadden bij de 'gevestigde' reiswereld zeker 50 tot 100 miljoen
    gulden meer betaald voor hun tickets dan bij Ad Latjes.
    
    Toen ik in 1984 opnieuw begon met Malibu Travel en 'n vriend
    de door de SGR gevraagde garantie van 75.000 gulden cash had 
    gedeponeerd bij de SGR mocht Malibu Travel nog geen lid worden van 
    het nieuwe SGR-garantiefonds dat 6 maanden na het faillisement van 
    Ad Latjes was opgericht vanwege het faillisement van 
    Reisburo Ad Latjes.
    
    Dit was, ook weer achteraf, 'n groot geluk bij 'n ongeluk omdat 
    ik toen werd gedwongen me voor de inkoop van tickets te richten 
    op import van tickets uit het buitenland waardoor de prijsverschillen 
    met Nederlandse reisburoos nog groter werden, en de klanten nog
    harder toestroomden.
    
    Uit de inkoop van tickets bij buitenlandse
    reisburoos zijn de halfjaarlijkse, wereldwijde tarievenconferenties 
    van ticket-consolidators/ticket-brokers ontstaaan, hieruit is ETN 
    (European Travel Network) ontstaan en hieruit is de ETN hotel-
    kortingskaart ontstaan.  Uitsluitend omdat ik begin 1995 geen
    ETN Hotelgids meer wilde drukken met 450 pagina's en 2000 hotelfoto's 
    was ik vanaf februari 1995 als een van de eerste reisburoos aanwezig 
    op Internet.   Geen geplande slimheid van Ad Latjes, maar indirect
    allemaal 'n gevolg van de domme boycot van Ad Latjes door SGR, ANVR
    en de Nederlandse reis- en luchtvaartwereld.
    De complete ETN Hotelgids stond in mei 1995 uitsluitend nog online.
    
    De door ETN geentameerde tarievenconferenties en handel in tickets
    heeft ongetwijfeld bijgedragen tot 'n versnelde afbraak van het
    international IATA-vliegtarievenkartel.  En ook in het steeds groter
    wordende vertrouwen van passagiers dat goedkope vliegtickets niet
    perse onbetrouwbaarder waren.  Overal in Europa daalden de tarieven,
    en de tijd werd rijp voor 'n nieuw fenomeen: Low Cost Airlines
    Ik ben blij en trots aan deze grote mentaliteitsverandering in Europa
    te hebben mogen bijdragen.
    
    Door in dit stenen tijdperk van Internet goed te luisteren naar de
    wensen van mijn bezoekers, kon ik op 16 maart 1996 beginnen met 
    het nu al 12,5-jaar bestaande 'Free Email Fare Quotes' programma.
    Dit programma maakte mijn business plaats-ongebonden en daardoor 
    kon ik kiezen vanuit welke 'Sunbelt' van de wereld ik wilde werken.
    Vanwege mijn toenemende Internet-activiteiten werd Malibu Travel
    in 1997 door mij gesloten. Plaats-gebonden handel was voor mij 'n 
    taboe geworden!
    
    Na 'n teleurstellende 2 maanden in Florida eind 1998, stelde mijn
    huidige vrouw begin 1999 voor Costa Rica te proberen, hoewel geen
    van ons beiden er ooit was geweest.
    Dat wij nu volgens jou 'riant en in weelde in Costa Rica' wonen, 
    is uitsluitend te danken aan de miljoenen "Fare Requests" die we
    sinds 1996 ontvingen en aan het feit dat bij ze bij 'n faillisement
    nagenoeg alles van je kunnen afpakken, maar nooit je ervaring, je
    contacten en je verstand.  Gelukkig maar!
    
    Hopelijk wil je en durf je deze andere kant van jouw PS ook te
    publiceren.
    
    Mijn P.S.  Je weet dat Ad Latjes in 1981 absoluut niets meer bezat,
    Je schrijft dat Ad Latjes nu riant en in weelde woont in Costa Rica.
    Hoe moet dit overkomen op reisburo-ondernemers die in 1981 wel iets
    hadden en nu nog steeds iets hebben, maar waarschijnlijk minder dan
    Ad Latjes....
    
    

    Weblogs
    
    Bloghoff (Jan Lokhoff)
    Een goeie grap is altijd welkom!
    ZONDAG 21 SEPTEMBER 2008
    
    Internet bestond nog niet in de 80-tiger jaren van de vorige eeuw. 
    Viewdata wel (een soort telexverkeer op schermen) en Ad Latjes 
    verkocht de meeste tickets van Nederland. Ad Latjes? Ja, toen een 
    fenomeen, die als gesjeesd economiestudent het grootste 
    ticketreisbureau van Nederland werd en op viewdata avantgardistische 
    dingen deed. Zoals elke dag een mop.
    
    Hij was al opgerukt van Tilburg naar de Leidsestraat, vond de verkoop
     van (spotgoedkope) cross border-tickets uit en toverde elke morgen 
    op zijn viewdatasysteem een goeie mop. Zo'n beetje de hele reiswereld 
    bekeek hem 's morgens. Een beetje humor is leuk om de dag mee te 
    beginnen. 
    
    Op onze jongste automatiseringsdag was één van de sprekers professor 
    dr ing Flip van der Wal namens AAC Cosmos. Voor de volle zaal stond 
    echter een goed acteur die als zogenaamde IT-wetenschapper toch zo'n 
    10 minuten zijn toehoorders in de maling nam. Pas toen durfde 
    iedereen te lachen.
    
    Het Wegener RMC Reisseminar van 18 september werd afgesloten met een 
    cabaretier, Mark van de Veerdonk. De zaal 'lach' dubbel... 
    Voorbeeldjes: Ik slaap altijd naakt, daar hou ik van. Doe ik ook in 
    een vliegtuig. En: sex in een vliegtuig mag van mij. Maar niet als 
    ze het vanuit de stoel links en rechts van mij gaan doen... 
    
    U begrijpt het. Even minder serieus, stuur me maar een leuke mop. 
    Kunnen we wel gebruiken in deze barre financiële tijden...
    
    PS: Ad Latjes? Ja, die overat zichzelf en dupeerde heel veel reizigers 
    en vertrok stiekem naar Florida, waar hij zich schuil hield, terwijl 
    in Nederland de kranten van de pagina's schreeuwden over al die 
    gestrande vakantiegangers. Later probeerde hij het wel te repararen, 
    vond nog een paar slimme reisdingen uit (internationale kortingscard 
    voor hotels)  en woont nu met zijn gezin riant en in weelde in 
    Costa Rica.
    

Stuur dit bericht naar 'n vriend(in)!
Je naam: Je email:
Vriend #1 naam: Vriend #1 email:
Vriend #2 naam: Vriend #2 email:
Vriend #3 naam: Vriend #3 email:
Geef hier eventueel commentaar: